เมื่อวันหนึ่งที่เราต้องถากถางเส้นทางเดินเป็นของตัวเอง
การเดินทางที่ยิ่งใหญ่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
วันนี้ก็ถึงเวลาของฉันที่ต้องก้าวไปยังเส้นทางที่ต้องถากถางเอง
ด้วยแรงของทั้งมือ สองแขน สองขา หนึ่งตา และหนึ่งหัวใจ
บางครั้งฉันก็นึกกลัวกับการต้องออกเดินทางแต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้ว่า ตลอดเส้นทางของฉันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
มันอาจจะทำให้ฉันสนุกสุดสุด เศร้าสุดสุด หรือแม้กระทั่งอ่อนแอสุดสุด ก็เป็นไปได้
บางทีเส้นทางสายใหม่ที่เราต้องก้าวเดินด้วยตัวเองนั้น อาจทำให้เราเติบโตมากขึ้น
ฉันเชื่อ......ว่าปีกของเราใหญ่กว่านก
ปีกแห่งความฝัน
ปีกแห่งศรัทธา
ปีกแห่งรัก
ปีก...ที่เราสร้างขึ้นเพื่อปกป้องไปให้เราโดนสายลมผ่านพาไป
ปีก...ที่เราสร้างขึ้นเพื่อต่อสู้กับแรงปะทะของสายลม
ปีก...ที่ยิ่งใหญ่พอจะให้ความอบอุ่นยามสายลมหนาวมาเยี่ยมเยือน
ปีก...ที่ยิ่งใหญ่พอที่พาเราไปถึงยังจุดหมาย ที่แสนไกล
พลังแห่งความฝันจะช่วยขยายปีกให้เรากว้างขึ้น ใหญ่ขึ้น
พลังแห่งความรักจะช่วยเพิ่มความแข็งของปีกให้พาเราบินไป
พลังแห่งศรัทธาจะช่วยให้เราไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาที่ได้รับ
แต่........ฉันจะบินให้ได้
จะบินให้ไกล
และจะบินให้ถึงจุดหมายแห่งความฝัน
ถึงแม้ว่าจุดหมายยังอีกไกล....แต่ฉันจะต้องพยายามให้มากขึ้นเท่าไร
พยายาม...ฟังให้มากขึ้น
พยายาม...พูดให้น้อยลง
พยายาม...มองไปรอบรอบตัวให้กว้างและไกลขึ้น
พยายาม...ฟังเสียงหัวใจของตัวเอง
พยายาม...ฟังเสียงของคนรอบข้างให้เหมาะสม ไม่มากและน้อยไป
แม้วันนี้ฉันจะยังคงเป็นเพียงมนุษย์ดักแด้ตัวเล็กๆ
แต่...สักวัน
...สักวันหนึ่งฉันจะโผปีกฝันไปให้ไกล และเดินทางไปยังดินแดนของฉันเอง...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น